Het verhaal ging als een lopend vuurtje door het dorp. Mij kwam het zaterdagochtend ten oren, niet lang nadat het gebeurd was. Maar toen ik het een uur later bij de dierenarts doorvertelde, wisten ze het al. Dan maar wat smsjes naar vrienden, maar ja hoor, daar was het ook al bekend. Phalaborwa is een dorp dat bleek wel weer. Met zo’n 20.000 inwoners blijft een bijzondere gebeurtenis niet lang onopgemerkt. Ik ben dat doorkletsen niet gewend van huis uit, Zaandam is toch een grote stad.
Rain en ik hadden pas zondagmiddag de tijd om het verhaal op waarheid te toetsen. Want we moesten er het Kruger Park voor in. Het verhaal? Een groep leeuwen hadden in de nacht van vrijdag op zaterdag een giraf gedood. Na een ongetwijfeld felle strijd was het gigantische dier met lange nek ter aarde gestort. Precies midden op de weg. En vlakbij Phalaborwa!
Meestal heb je de pech dat een zgn ‘kill’ midden in de bush gebeurd, ver weg van de paden. Alleen rondcirkelende aasgieren verraden dan de aanwezigheid van een karkas met een leeuw of luipaard in de buurt.
Zondagmiddag stonden we dus, met tig andere auto’s, naar de restanten van de giraf te staren. Het zandpad was helemaal verstopt; file in het Kruger! Grappig dat heel Phalaborwa toch even komt kijken. En gelukkig waren ze er nog! De 3 vrouwtjes leeuwen en 4 welpjes lagen met dikke, volgevreten buiken heerlijk te soezen in de zon. Na een half uur hadden ze echter toch weer trek en stortte de groep zich weer op het karkas. Geweldig om te zien en een absoluut unieke gebeurtenis.
Ondanks dat iedereen hier al jaren woont en men ongetwijfeld al eens leeuwen gezien heeft, loopt het dorp toch uit. Maar gebeurt dat niet altijd als er een ‘ongeluk’ gebeurt is? Volgens mij hebben ze hier nog geen woord voor dit fenomeen. Maar ik heb het al bedacht: Kruger Park Ramp Toerisme!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten